Imagine you want to explain something to someone. Something that might be hard to transfer. Like an idea or concept. Something that is very comprehensive and hard to capture in a few words.
You might consider making a whiteboard animation. A tool that is excellent to share thoughts and knowledge. Because allows you tell a story. The visual images support the story and make your message easier to process. And the short duration of the animation forces you to get to the core of what you want to tell.
A whiteboard animation might seem simple to make, but there is a lot more to it than you think.

This is the first of two blogpost that will tell you a bit more about how to make a professional whiteboard video. We don’t want to tell you how you should do it. Just how we did it. It might help you if you want to make one yourself.

In this first part we will cover the practical side of making a whiteboard animation: lighting, filming and post-processing. It is about knowing what your result should look like, knowing what you need to do and being creative enough to make it happen!

You might want to watch this video in advance. It shows you how it is done in a professional studio.

too much light on the hand

too dark, too much shadow

nice!

In this post:

• STEP 1: LIGHTING SETUP – What stuff did we use and why
• STEP 2: CAMERA SETUP – Which settings are important and what is their effect
• STEP 3: FILMING – Tips for filming your whiteboard video
• STEP 4: POST PROCESSING – How to make the final touch
• BONUS: AUDIO SETUP – Getting the best quality without noise

STEP 1: LIGHTING SETUP

The first step is to get your lamps in place. The better your lamps are positioned, the easier it is to set the camera settings and do the post-processing.

There are a few things to keep in mind while setting everything up to get the best result:

• evenly illuminated whiteboard
• enough light on your talent
• animation without distracting shadows while drawing
• whiteboard without glare

1 BLIND THE ROOM

Shut drapes and close doors. Make sure no other light sources can interfere with your lighting setup.

2 TURN ON THE OVERHEAD LIGHTING

3 ILLUMINATE THE WHITEBOARD

Now we’re really starting! We’re going to build two diffusers for the 400W construction lamps. After that we’ll put them in position by cleverly hanging them from the ceiling.

Make the diffusers
A diffuser spreads out the light. The result is a softer light and reduction of shadows.

• Ingredients:
• 400 watt construction light 2x
• self-sticking magnet strip
• translucent paper
• 6x super magnets

• Lets start with making the filter. We’ll make a double layered diffuser. So we need two pieces of translucent paper. Make sure they are wider and longer than the actual front side of the lamp. This is because they have to bulge a bit and stick out to have a better diffusing effect
• Now we want to attach the filter onto the lamp. Cut two pieces self-sticking magnet strip that have the same length as the sides of the construction lamp. Attach it on both sides
• Put the two pieces of translucent paper on top of each other and place them around the lamp
• Place the magnets on the magnet-strip with the paper in between
• Do the same things for the other lamp as well, and voila, your diffusers are ready

Tip! You can use less or more layers of translucent paper to create the effect you want

Hang the construction lights
The lamps with diffusers need to be above eye level and close to the whiteboard. Of course you can use huge tripods to put them in position. But because we work on a shoestring budget we chose to hang them from the ceiling. To make the position of the lamp easy adjustable we chose to hang them from three points. To make it easy adjustable in height we used hooks and chains.

• Ingredients:
• 6 ring-bolts and nuts
• 12x S-shaped hooks
• 6 tie wraps
• 6 chains
• tape

• Lets begin with getting the lamp ready to hang. Attach a ring bolt on three points of the lamp. One in the front, two in the back

• Now we need attachment points on the ceiling. (When you have a ceiling with modules this is easy. When you don’t.. be creative.) Take three tie wraps and use them to attach three S-hooks to the ceiling
• With the attach points on the ceiling we can actually hang the lamp. Connect the hooks on the ceiling with the hooks on lamp with chains. And simply adjust the length of the chains to position the lamps

• Do the same for the other lamp

Adjust and position
Now that you’ve set up the lamps for the illumination of the whiteboard you can start adjusting. Try using multiple layers of translucent paper and different positions of the lamp.
Keep in mind that you want an evenly illuminated whiteboard and no distraction shadows.

4 ILLUMINATE THE TALENT

Ok, we have a beautiful light on the whiteboard but we want our talent to look good too. To make this happen we’ll create some sort of softbox. Get your 1000W construction lamp ready and make your talent shine in the video!

Create a softbox
If you watched the video ‘how to light your whiteboard video professionally‘ you saw that you need two softboxes to illuminate your talent. This is to create a nice large area from which the light comes. There are many DIY instruction video’s to built these yourself.
We chose a different solution.

• Place the 1000W lamp on two boxes
• Point it to a large white surface (wall, back of a closet, …)
• Try different positions for the lamp till you get the result your looking for

Tip! You might get a bit of a glare on your whiteboard when using this method. Make a few drawings on your whiteboard to test if this is the case. Adjust the position of the lamp until the your board is free of glare.

5 FINE TUNE

Great! You’ve got all the lamps in place. Check out the overall lighting of your talent and your whiteboard and make some small adjustments here and there. Don’t put to much effort in it, the real fine tuning will take place in the next step.

STEP 2: CAMERA SETUP

This is where the trial and error part really begins. There are many settings that can influence the quality of your lighting. We’ll cover the most important ones we came across. Connect your camera to your computer or use the SD card to quickly test your settings on screen.

Things you want to keep in mind while setting up your camera:

• The whiteboard has an even white color throughout the screen
• The black (blue, red, green etc) has the right color on screen
• Your talent has a natural skin color
• Your white is as white as possible, and your black is as black as it gets

1 MAKE A GREY CARD

A grey card provides a standard reference object to determine the exposure of your video. When you start post-processing later on, the grey card will help you to get a consistant exposure troughout.
Make a card with a black and a grey colored area. Make a shot of the card before you start filming.

Tip! When you use multiple colors in your video your can add them to your ‘grey’ card as well.

2 SET APERTURE, ISO, WHITE BALANCE AND EXPOSURE

Unfortunately the auto settings of your camera will not get you to where you want to be.. So when you’re almost fed up with trying out the many combinations, remember that you will be rewarded for it during the post-processing. Make some test shots with different settings of the aperture, iso, white balance and exposure. Make sure someone is drawing on the whiteboard while you make the test shots.

Here a some guidelines:

• Get as much light into the lens as possible, so set the aperture as low as possible
• ISO value between 100 and 400 will work great
• The white balance is very important. Use the custom white balance. How you can set it is explained around 6:04 in this film
• Exposure, be careful with this one. You don’t want you talent to be overexposed
• If you might wonder what to do with the shutter speed. It doesn’t make much of a difference. Just leave it as it is

Tip! write down the settings on the white board before you film. This way you know exactly wich settings you used in wich shots.

3 CHECK YOUR COLORS ON SCREEN

Ok, now that you’ve made some test shots, we’re going to see how they look on screen. Load your test films onto your computer and have a close look. Go back to the beginning of this chapter to check what you have to look for.
Use a tool like “DigitalColor Meter” for Mac.
make sure that the whiteboard has an even color. it doesn’t have to be as white as posible yet, but the overal color may not vary more than 10 points.
Does your talents skin color look natural or is it over exposed?
Is white 255 255 255 and black as 0 0 0? http://en.wikipedia.org/wiki/RGB_color_model

Troubleshooting

• The whiteboard doesn’t have an even color throughout the screen: It is ok to have have some difference, but it shouldn’t be over 10 points. There is obviously more light shining on one side of the whiteboard. First try adjusting the softbox. If this doesn’t work you can try adjusting the spots
• There is a glare on your whiteboard: The light of your softbox might be too direct. Try adjusting the position of the 1000W lamp
• Your talent’s skin looks too white: It could be that your talent doesn’t feel very well. Try feeding some fruit and vegetables. If this is not the case your video is probably overexposed. Try to adjust the exposure settings, aperture or brightness of the lamps. Notice how each setting changes the light and brightness in your image. Carefully play around with them
• The whiteboard looks grey instead of white. And the black is not as black as you want it to be: try the following steps:
  a. Adjust the white balance
  b. Adjust the shutter speed and exposure a bit.
  c. Last resort: Use color correction in a video editing program

4 REPEAT STEP 2, 3 AND 4

Yes. Practice make perfect.

STEP 3: FILMING

Fantastic! Everything is set up and you’re ready to film! Climb in your directors chair, unroll your storyboard and make your animation shine.

A few tips:

• Use tape to make a frame on the whiteboard. This way your talent doesn’t draw out of screen
• Mark where the middle of your frame is. Because your talent is close to the whiteboard it is more difficult to get a good composition
• Don’t forget to make a shot of the grey card before you start filming
• Your talent might hold a piece of paper with example drawings. Make sure this is not visible in the shot
• Make sure nobody stands in front of lamps. Moving shadows will be very distracting in your video
• Make sure there are no other light sources interfering with your lighting setup
• Film everything. Even wiping out drawings can look cool in your animation.
• Stay focussed. Even though you might not be drawing, you’re the one with the overview. Help your talent with the sequence of the animation, the composition of the drawings and make sure that notting is forgotten.
• Make jokes. Some scenes need many retakes. And it’s going to be hot under all those lamps. Everybody’s energy levels may drop. Humor keeps everyone fresh and fruity.

STEP 4: POST-PROCESSING

This is the last part of the lighting proces. Use the settings of a movie editing program like Final Cut Pro or Adobe After Effects to dot the i’s and cross the t’s.

• Determine your black color using a digital color meter and the shots of the grey card. The black on the grey card has to be real black on screen
• Play with the exposure-, saturation-, and color settings to make this happen
• Determine also your white color. The same way as black, but now check the whiteboard itself.

We just pushed the white exposure and pulled the blacks a bit as you can see in the image below. You can check when it is enough by checking your image with the Digital Color Meter.

Now you know how to get a professional looking whiteboard animation! To show you what the result looks like, we’ll show you a snapshot of a whiteboard animation we made for a client.

BONUS: AUDIO SETUP

Ah! A bonus. The audio in whiteboard video’s are usually narrated. So you need a studio to record your story. Of course, being on a shoestring budget we found another way.

Things you want to keep in mind while recording your audio:

• Make sure there is no background noise
• Make sure the audio is set to the right volume
• Ask someone with a nice voice to tell the story

Ingredients:
two Klippan Granån white sofa’s,
Nikon D7000 and
Röde Videomic Pro
tripod
rope

• Put the two sofas on their side. Position them in a way that you create some sort of booth
• For more stability, bind them together with rope
• Put the microphone on the camera, and the camera on the tripod. Place them inside the booth
• Point the microphone upwards. This way you reduce the amount of background noise on your recording
• Clear your throat. Press play. And start recording

Tip! Tape your script to the sofa. This way you won’t hear any noise coming from the paper.

Troubleshooting

• If you get a hum in your audio, check if any electric stuff is in range of the microphone, like lighting or power outlets
• If you get a noise in your audio, check the settings of the microphone and even the battery! If it goes on it can be your camera or noise from another source

In the next part of this two-piece blogpost we’ll tell you how we made the script of our whiteboard animation!

Inspiratie! Dat is altijd het doel van de lunch bij 31Volts. In de afgelopen jaren hebben we veel gasten mogen begroeten aan onze tafel op de Oudegracht. Wat blijkt? De leukste en meest interessante gesprekken ontstaan met mensen die een passie hebben. Een passie die niet direct in ons blikveld ligt maar wel raakt aan #servicedesign.

Zo is het idee voor de Bring Your Own Lunch Talks geboren. Een lunch waar iedereen welkom is in het teken van een specifiek onderwerp ingeleid door een gast. Waarbij de belangrijkste vraag is “Waar werd je enthousiast van de afgelopen maand?“.

Op donderdag 26 april komt Virgil Tolenaars (@txtrefresh) bij ons op de lunch. Virgil bekijkt de wereld vanuit het geschreven woord en dan met name het geschreven woord voor het web!

Zin om met ons en Virgil te lunchen? Laat even via een tweet (@31Volts) of een comment weten als je van plan bent om aan te schuiven (de lunch begint om 12.30u)!

We are stories
One of the first things I came across was the fact that you can find a story in everything. That our lives consist of stories. From the day we are born, pretty much, we create stories in our minds about the things we experience. These stories state our reality.
Let me tell you an example. When I grew up my mom had a Moroccan friend she met at a cooking class. Her daughter and I became good friends. We spent many hours playing in the small apartment she lived in with her mom and brother. She had different toys than I had and her mom cooked in a funny funnel-shaped pan. We always had a blast together. When the school my friend was going to stopped existing, she came to my school and we became classmates. She was the first Moroccan girl in my school and other children thought she was weird and told her she smelled bad. I’m not sure if this was the reason but after a few moths she left, and went to an other school. My classmates couldn’t care less.
The harshness of the way my friend was treated just because she was different made a deep impact on me. And so, even though it happened years ago, this story partly determines the way I see situations today. This, among other stories, provides the context from which I create my reality about stuff like a multi-cultural society. Or, let’s say, weird looking pans.
Like this everyone has a ton of stories that creates their reality. And from this reality you make your judgement and maybe more important you make your decisions.

So how is it possible we rely on these stories so much? Frank Rose, author of the book The art of immersion, says that

“stories are recognizable patterns and that in these patterns we find meaning. We use stories to make sense of the world and trough stories we can share this with other people.”

Fair enough. We need stories to make sense of it all. To understand and remember things. Maybe to learn from previous experiences as well. Not to make the same mistake over and over again.

I think it we also rely on it so much because it is a part of our system. We’ve been telling stories since the time we were living in caves. And maybe even before that.
But what is it that makes stories so suitable for getting a meaning across? When I think back at my effort trying to explain service design, I wonder what is it exactly, I could have done better.

The extra dimension
In the book the Story factor, Annette Simmons talks about how a story has the ability to combine context, space and facts. Maybe this has something to do with it. Many things in life are complex. And multi-layered. So we need a tool that can add an extra dimension. Not just stating flat facts but add emotion and explain complex relations.
When you tell a story, the context, space and facts combined together create synergy. You could say, one plus one makes three.
When I tried to explain service design I was mostly trying to describe different aspects in stead of trying to deliver a complete meaning.

One of the other things I learnt while reading about storytelling is that a story provides the opportunity to explain things in a non-linear way. A quality that not many other communications tools have.

But the thing that intrigues me the most about storytelling is the fact that by telling context and metaphors, using only words, gestures and expressions you can convey a feeling. You can touch people’s harts. You can get them to the point where they open up and are willing to review their own stories.

And maybe start writing a new one.

Om de groei bij te kunnen benen en het netwerk verder vorm te geven zijn er voor talentvolle studenten met een passie voor het ontwerpvak per direct stageplaatsen.

Tijdens deze stage mag je je volledig onderdompelen in de wereld van service design. Het is jouw taak om bij bureau’s, ontwerpers, opleidingen en opdrachtgevers op onderzoek te gaan en de opgedane kennis te delen met de rest van Nederland. Je zal via de vernieuwde site van het netwerk je bevinden delen met de rest van de wereld. Aan jou om het op een aantrekkelijke en interessante manier te doen. Van blogpost tot video-interviews, alles is geoorloofd! Het Service Design Netwerk opent de deuren voor je en daarna is het aan jouw om nieuwe gronden te verkennen.

Uiteraard is er aan deze een stagevergoeding verbonden en mag je kiezen of je in Utrecht of Amsterdam aan de slag wil.

Ben je een alleseter op het gebied van design, nieuwsgierig, niet bang om vragen te stellen en kun je aantrekkelijke content produceren? Dan ben jij wellicht de student voor wie deze stage op het lijf geschreven is! Lijkt het je iets, stuur dan zsm. een mail naar marc@servicedesignnetwerk.nl met je CV en motivatie.

Als gastsprekers hadden we twee ervaringsdeskundigen uit het veld uitgenodigd om hun ervaringen en visie te delen. Peter van Waart, onderzoeker en docent communicatie en multimedia design aan de Hogeschool Rotterdam en Rianne Valkenburg lector aan de Haagse Hogeschool uitgenodigd en trekker van de nieuwe Open Innovator opleiding.

Bestaat de ambacht van het ontwerpen?

In de presentaties van Peter en Rianne kwam duidelijk naar voren dat nieuwe opleidingen zich meer en meer richten op het ontwikkelen van een “ontwerpende-attitude” en steeds minder op diepgaande expertise. Het geloof is dat iedereen zich uiteindelijk zelf kan verdiepen in de vaardigheid die hij op dat moment nodig denkt te hebben. De, in mijn ogen volledig juiste, redenering is dat als het (ontwerp) onderwijs zich richt op specifieke vaardigheden ze altijd achter zullen lopen op de praktijk. Het is steeds moeilijker voor een opleiding om in te schatten wat de vaardigheden zijn die een beginnende student over 4 jaar nodig zal hebben. Daarom moet je studenten opleiding die in staat zijn om zelf te bepalen waar ze zich in moeten verdiepen.

Door een sterker focus op een attitude lijkt het er op dat een ontwerper geen kenmerkende vaardigheden heeft. Zowel Peter als Rianne beaamden dat in hun opleidingen er zeker vaardigheden worden ontwikkeld. Het werd het echter nog niet helder wat dan de ambacht van een ontwerper is. Oftewel waarvan weet je zeker dat een (goede) ontwerper dat kan? De eerste reacties waren uit de zaal waren visualiseren, concepting, presenteren, trends analyseren en patronen herkennen.

Is de ontwerper een iPhone?

Vroeger was alles eenvoudiger, je zag aan de vorm van het apparaat wat de functie was, een tv geeft beeld en een oven bakt brood. Tegenwoordig is het niet zo eenvoudig meer want je iPhone is een telefoon, navigatiesysteem en muziekspeler afhankelijk van wat jij op dat moment wil. Het is aan de ontwikkelaars om met een beperkt aantal functies (scherm, geluid, gps, gsm en beweging) een concrete toepassing te creëren.

Vroeger werd de ontwerper gevormd door het medium waarin die werkte. Je was een grafisch ontwerper dus je maakte printwerk, je was een industrieel ontwerper dus er rolden producten uit je handen en tegenwoordig ben je een interactie ontwerper en de webbrowser het domein.

Het lijkt er sterk op dat de ontwerpers die opgeleid worden een iPhone zijn. Als ontwerper bent je steeds meer een platform met een aantal mediumonafhankelijke “functies” (visualiseren, concepting, analyse, etc) waarbij de toepassing per situatie verschilt. De vraag is hoe verkoop je dit? Niet geheel toevallig was dit ook de uitdaging voor Apple bij de introductie van de iPhone. Waarschijnlijk had niemand begrepen wat het apparaat deed als ze het niet vanaf dag 1 een “phone” hadden genoemd.

De opleiding als inspirator

Een andere opmerking uit de zaal was dat de nieuwe ontwerp opleidingen enorm veel vragen van studenten. Studenten kunnen aan het begin van hun opleiding niet kiezen wat ze willen leren omdat ze geen beeld hebben van wat het keuzepallet is. Er ligt dus een cruciale en sterk onderschatte rol weggelegd voor opleidingen om te inspireren en horizon te verbreden. Dit sluit ook aan bij wat werd aangegeven door Peter en Rianne, studenten spiegelen zich veel meer aan hun peers en experts uit het veld aan docenten. Het zou geen slecht idee zijn om toekomstige ontwerpers in het eerste jaar 100 TED video’s kijken voor hun studiepunten. Of zelf skype-colleges regelen met experts uit het vel.

Conclusie

Het is moeilijk om te zeggen dat de avond afgesloten is. Wat duidelijk is geworden is dat het onderwerp enorm leeft onder ontwerpers. Het is spannend om te zien hoe nieuwe opleidingen zoals de Open Innovator in Den Haag er over een jaar of 3 uit zien. Welke type studenten trekt het aan en elke type studenten levert het op?

Wil je in de toekomst ook een Thinks bezoeken? Meld je aan op de linkedin groep zodat je automatisch bericht krijgt wanneer er een nieuwe edite aan komt.

Companies are knocking on the door of service design agencies in the knowledge that they will have to provide a better customer experience in order to escape the “commodity trap”, the danger to be perceived by consumers as indistinguishable.

Click the photo for a larger (more readable Dutch) version…

What stood out in 2010

By taking the highlights of the 2 major conferences last year in Berlin and ServDes in Linköping, we used this edition of the Thinks to talk about the things that stood out in 2010. There was still a lot of discussion on the scope of service design and where it fits in an organization. Someone suggested it was time to introduce a client journey next to the well known customer journey. A topic that really struck a cord with me was the discussion about the ethics involved in service (/social) design projects. What obligations do you have as a designer towards the community that you’ve “dragged” into your project. What happens when your project stops but the participants are still in that context. We didn’t get to clear answers but raising the question and creating awareness was very valuable.

More network activities this year

We also looked backed at the first 2 years of the Dutch Service Design Network and also took the opportunity to elaborate on the plans for 2011. This year the network is going to organize more events then ever before. Of course we’re going to keep on going with the Thinks but we’ll also organize more in depth Labs and there are plans for a large conference at the end of this year. We’re always looking for people that want to actively participate in the network so feel free to drop me an email!

Join on March 30th

I really enjoyed this edition of the Thinks mainly due to the very engaged group that turned up. The open format sparked a lot of interesting discussions that kept on going during the drinks.

The next edition of the Thinks will be on March 30th. If you want to attend be sure to join our linkedin group in which we’ll post the rsvp announcement.

De Global Service Jam is een introductie in het in ontwikkeling zijnde vakgebied service design. Niet door er over te praten, maar door te doen.

Service design is de werkwijze om tot waardevolle diensten te komen. Vanuit gebruikersperspectief richten service design projecten zich op het verbeteren van de algehele beleving en het verhogen van de waarde van een dienst. service design is gebaseerd op kernwaarden; human-centered, co-creatie, holistische benadering & ontwerpende attitude. Deze kernwaarden vormen de leidraad gedurende het gehele proces en tevens handleiding voor de houding en motivatie van het service design team.

Teams van over de hele wereld gaan in het weekend van 11-13 maart 2011 lokaal aan de slag met service design. Aan de hand van thema’s werken verschillende teams aan het creëren van een nieuwe dienst. En dat binnen 48 uur. Naast Utrecht wordt de Jam gehost in steden als Sydney, Tokyo, Shanghai, Istanbul, Cape Town, Sao Paulo, Antwerpen, Berlin, London, Glasgow, Toronto and Calgary, New York and San Francisco. Alle locaties

De Jam is gebaseerd op op het concept van een Jazz Jam sessie, waarbij de deelnemers, in bescheiden competitie hun vaardigheden kunnen testen, samen moeten werken en hun creativiteit en improvisatiekracht op de proef wordt gesteld. Daarnaast is het een ideaal moment om te leren van de ervaringen van collega’s, klanten en experts. “Het is niet noodzakelijk om ervaring te hebben in service design” aldus Marcel Zwiers, de organisator namens 31Volts, “willen leren, samenwerken en een uitdaging aan durven gaan, is waar het ons om te doen is.”

De Jam heeft weinig richtlijnen en restricties. Op de avond van 11 maart worden de thema’s aan de lokale organisatoren bekend gemaakt. In Utrecht presenteren wij deze tijdens het diner waarna de deelnemers in groepen plannen gaan maken hoe ze hun service design project voor dat weekend gaan inrichten. 31Volts stelt haar studio ter beschikking als hoofdkantoor voor het weekend. Hier kan gewerkt worden, is er materiaal aanwezig en, inden nodig, advies beschikbaar. De studio is tevens de plek waar we elkaar ontmoeten voor lunch en diner.

Ik wil graag deelnemen!

Informatie over deelname vind je hier meer.

Voor inlichtingen kun je met Marcel contact opnemen of via twitter @marcelzwiers en @GSJ11UTR

Drie inspirerende sociale innovatie projecten

De bewoners van een prachtwijk zijn vaak trots op hun buurt. Het “duik in je wijk” project is een perfect voorbeeld dat hier slim op inspeelt door deze bewoners en professionals met elkaar in contact te brengen. Zo ontstaat er een dialoog die regelmatig leidt tot verrassende nieuwe inzichten.

Een ander project is de tour voor je iPhone waarmee je door de geschiedenis van de Utrechtse wijk Lombok wordt geleidt. De tour is onder andere samengesteld op basis van oude en nieuwe verhalen van de bewoners uit de wijk.

Je wijk gebruiken als een groot speelveld waarin je bewoners op een spontane manier met elkaar in contact brengt; dat is precies wat het spel Koppelkiek beoogt. In het spel verzamel je punten door de wijk in te trekken en met andere bewoners op de foto te gaan.

De aanjagende rol van woningcorporatie

De grote uitdaging is om er voor te zorgen dat er steeds nieuwe projecten worden geïnitieerd. Om verandering te weeg te brengen in een wijk is betrokkenheid op lange termijn noodzakelijk.

Er zijn veel organisaties op de uitdaging gesproken om de leefbaarheid van wijken te verbeteren. Woningcorporatie hebben tussen al deze organisaties een sleutelrol wat betreft het verduurzamen en aanjagen van deze projecten. Een belangrijke reden hiervoor is dat woningcorporatie steeds meer een sociale taak krijgen. Naast dat het steeds meer hun taak is, valt er voor woningcorporatie simpelweg veel winst te boeken door te investeren in sociale innovatie. Het investeren in een wijk waarin bewoners prettiger met elkaar omgaan en zich meer betrokken bij de wijk voelen vergroot de leefbaarheid van wellicht meer dan een opgeknapte portiek.

De succesvolle sociale innovatie projecten worden vaak ontwikkeld door gepassioneerde individuen of kleine creatieve bureaus. Wat kun je als woningcorporatie leren van hun mentaliteit en werkwijze.

Succesfactoren zonder blauwdruk

Hoewel er geen blauwdruk bestaat die succes garandeert zijn er zeker punten die bij sociale innovatie projecten in de wijk de kans op succes wel sterk vergroten.

• Laat bewoners zelf activiteiten ondernemen, ontwikkel daar ook middelen voor!
• Zorg er dat je er zelf echt bent om “de taal” te leren
• Organiseer co-creatie sessies om met bewoners te werken aan nieuwe ideeën
• Maak van de mensen op straat jouw onderzoekers
• Betrek de bewoners als partners en niet als afnemer in het project
• Gebruik de geschiedenis van een wijk
• Geef het project een gezicht, maak het menselijk

Leg deze lijst eens naast een project dat je kent of waar je wellicht zelf mee bezig bent. Zijn er punten die niet gedaan worden, en waarom? Welke activiteiten springen er juist in positieve zin uit?

Ter afsluiting ben ik erg benieuwd door welke sociale innovatie projecten om de leefbaarheid van een wijk te vergroten jullie worden geinspireerd?

In mijn vak Research & Methodes zijn de studenten de uitdaging aangegaan om in de huid te kruipen van de nieuwe bewoner/gebruiker van hun pand, hun concept. Is dit gelukt?

Jasper Breugelmans, student aan de UU, schreef de scriptie Verloren Kantoren? Het is schrikbarend te lezen dat ruim 12% van de kantoorruimte in Nederland leeg staat. We praten dan over een leegstand van ongeveer 7 miljoen vierkante meter. Naast dat je dit als een probleem zou kunnen ervaren biedt het ook kansen. Bij TCN zijn ze zich daar heel goed bewust van de kansen.

Het is schrikbarend te lezen dat ruim 12% van de kantoorruimte in Nederland leeg staat.

Een snelle google zoekactie levert veel ideeën op over wat we met deze panden kunnen doen; scholen en woningen als oplossing voor de herbestemming. De vraag is of dit wel aansluit bij heersende behoeften? Want zeg nou zelf, zou jij op en industrieterrein willen wonen? Het lijkt erop dat de uitdaging niet is om na te denken over de nieuwe functie van deze 7 miljoen vierkante meters, maar om te onderzoeken waar we mensen mee kunnen helpen. Wat zouden zij mee geholpen zijn? En hoe kunnen we vervolgens de weelde aan leegstand hiervoor inzetten.

Voor mijn studenten is het heel erg moeilijk gebleken om hun focus te verschuiven van interieur naar mensen. Voor projectontwikkelaars en makelaars zal dit ook zeker een uitdaging zijn. Van de human-centred approach in service design valt nog veel te leren door de klassieke ontwerp disciplines. Daar waar wij het ontwerp proces aan het klassieke ontwerpen ontlenen geven we deze benadering graag terug.

Lees ook SMAAK van de Rijksbouwmeester.